Przepisy zmusiły mnie do posłanie 5-letniej córki do zerówki.Ponieważ akurat się przeprowadzaliśmy chcąc zaoszczędzić jej stresów co roku związanych z coroczną zmianą przedszkola Jesień – karty pracy, domino, szablony, rymowanki i wiele więcej! Przedstawiam pierwszą gigapakę jesiennych rozmaitości, które mogą posłużyć Wam jako inspiracja do wykonania ciekawych prac plastycznych. Przygotowane materiały mogą być gotowym scenariuszem do przeprowadzenia zajęć otwartych z rodzicami, hospitacji lub kolejnych Odszkodowanie za wypadek w szkole – pozew. Pozew do sądu cywilnego o odszkodowanie za wypadek w szkole może złożyć pełnoletni uczeń albo rodzice (opiekunowie prawni) w imieniu małoletniego. Powództwo składa się wówczas przeciwko organowi prowadzącemu szkołę, w której doszło do zdarzenia. Organem prowadzącym są podmioty fot. dolgachov/bigstockphoto.com. Pod koniec grudnia 2015 r., zgodnie z oczekiwaniami rodziców oraz ich dzieci, dokonano nowelizacji ustawy o systemie oświaty i zniesiono tym samym obowiązek szkolny dla 6-latków oraz przedszkolny dla 5-latków. Sejm zdecydował, że dzieci będą rozpoczynać naukę obowiązkowo dopiero w wieku 7 lat, rok 1. Ilustracja str. 68 i 69 – ćwiczenia utrwalające stosunki przestrzenne. 2. Słuchanie opowiadania pt. “Jesienna przygoda krasnala Hałabały”. 3. Rozmowa “Jak zwierzęta przygotowują się do zimy”. 4. Wprowadzenie litery “U, u” w oparciu o wyraz UL (podział na sylaby, na głoski, inne wyrazy z literą U, u ). Od 1 czerwca będzie można bezpłatnie zaszczepić przeciw HPV dzieci w wieku 12 i 13 lat. Zapisy ruszają 27 maja. - Wszędzie tam, gdzie można działać prewencyjnie, zapobiegać nowotworom, wprowadzamy bardzo konkretne rozwiązania - darmową i dobrowolną szczepionkę przeciw HPV - poinformował premier Mateusz Morawiecki podczas W zeszłym tygodniu w Wielkiej Brytanii zmarła 6-letnia dziewczynka, uczennica pierwszej klasy, która zachorowała na szkarlatynę. Niedawno potwierdzono następne przypadki zakażenia groźną bakterią w kolejnej szkole podstawowej. Rodzice nie wiedzą, czy posyłać dzieci do szkoły. Służby zwiększają nacisk na higienę w placówkach. W szkole powinien panować klimat wzajemnej tolerancji, szacunku i współpracy. Agresja w szkole jest zjawiskiem wysoce negatywnym i często stanowi odzwierciedlenie braku akceptacji, samotności oraz niskiego poczucia własnej wartości. Treści, które dzieci przyswajają z internetu czy telewizji, mogą być przyczyną tego, że narastają 2,4 tys. 4 tys. Mundurki szkolne miały na celu ujednolicenie ubioru szkolnego oraz pokazać, że wszyscy jesteśmy równi pod względem garderoby. Niektórzy z nas pamiętają lata, gdzie ten uniform obowiązywał w szkołach podstawowych czy gimnazjach. "Serdecznie zachęcam dyrektorów do wprowadzania jednolitego stroju dla uczniów. Zerówka jest obowiązkowa dla wszystkich 6-latków. Zostają objęte obowiązkiem z początkiem roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończą 6 lat (przykład: jeśli dziecko kończy 6 lat w grudniu 2023, to do zerówki musi pójść od września 2023). 8eqU. Zapisałam dziecko do szkoły, kiedy miało 6 lat. Chodzi tam już drugi rok, a ja nadal nie wiem, czy dobrze zrobiłam. Ponoć największe problemy pojawią się w czwartej klasie. Od początku reformy obniżającej wiek rozpoczęcia nauki do szkół trafiło ok. 200 tys. 6-letnich dzieci. W tym mój syn. Choć jest już w drugiej klasie, bombardowana sprzecznymi argumentami przeciwników i zwolenników zmian wciąż nie jestem pewna, czy dobrze zrobiłam, posyłając go wcześniej do szkoły. Kiedy w zeszłym tygodniu Janek* dostał z testu ocenę E, czyli jedną ze słabszych w skali, natychmiast zaczęłam wątpić. A może gdybyśmy zaczekali rok, lepiej dawałby sobie radę? Jeszcze w czasie wakacji, kiedy nie odrywał się od książek, cieszyłam się, że świetnie zrobiliśmy – gdyby został w zerówce, jeszcze by nie czytał i nie pisał. Ale wystarczy, że zobaczę E i zmieniam zdanie. Gdybym miała rozsądzić spór o 6-latki w szkołach, nie umiałabym więc dać jednoznacznej odpowiedzi, choć mam w szkole dwoje dzieci. W dodatku moje doświadczenia jako rodzica są subiektywne. Dzieci są przecież różne. Postanawiam więc przeprowadzić dochodzenie, by dowiedzieć się, jak to jest naprawdę z tymi 6-latkami w machinie edukacji. Ratować te maluchy, czy zaufać ich możliwościom? Wychuchane pisklaki Pierwsza, druga klasa to nic wielkiego. Dzieci mają po kilka godzin lekcyjnych, a potem zaczyna się zabawa. W szkole są traktowane jak królowie: to one zjadają drugie śniadanie w stołówce, mają pierwszeństwo w przychodzeniu na pierwszą, poranną zmianę (jeżeli trafiły do zatłoczonej szkoły), dostają kolorowe dywaniki i lepszą salę. Mają mniej liczną klasę i jako jedyne też mają swoją własną nauczycielkę w świetlicy, więc czas po lekcjach spędzają nadal we własnym gronie. Zdaję sobie sprawę, że nie wszędzie tak jest – w najnowszym raporcie Najwyższej Izby Kontroli czytamy, że wiele szkół wciąż ma kłopoty z zapewnieniem 6-latkom odpowiednich warunków. W niektórych maluchy, które przecież jeszcze niedawno chodziły do cichych i kameralnych przedszkoli, trafiają do świetlic liczących po 82 osoby. Jednak moim zdaniem nie ma to aż tak dużego znaczenia, ot, dobra szkoła życia. Także w osławionych już toaletach (symbolem masowego oporu przeciw reformie stały się zbyt wysokie sedesy i umywalki) mój syn daje sobie radę. Więc gdzie leży problem? Niepokoi mnie to, o czym nikt nie mówi. Minister edukacji Krystyna Szumilas na oficjalnej stronie swojego resortu oraz w telewizyjnych spotach chwali się uśmiechniętymi 6-latkami i informuje, że resort przeznaczył 1,9 mld zł na dostosowanie szkół dla najmłodszych. Jednak nie mówi, jak szkołę znoszą dzieci, które zaczęły wcześniej, a teraz są w czwartej czy piątej klasie. Bo tu zaczyna się prawdziwa nauka, początki przygotowań do testu kończącego podstawówkę. >>> Czytaj też: Sześciolatki narażone na gorsze oceny do końca edukacji? Na pierwszym etapie edukacji, czyli EW (edukacji wczesnoszkolnej, czy jak dzieci potocznie mówią „edukacji wariatkowej”), uczniowie uczą się polskiego, matematyki, przyrody, ale zajęcia te prowadzi jedna nauczycielka, tak jakby to był jeden przedmiot. Zna wszystkie dzieci i ich możliwości. W czwartej klasie żarty się kończą. Zaczynają się regularne przedmioty, a zajęcia odbywają się w różnych salach, każde z innym nauczycielem. A jego już nie obchodzi, że akurat Zuzia jest o rok czy nawet dwa lata młodsza od swoich kolegów (bo przecież w pierwszej klasie mógł się znaleźć siedmiolatek ze stycznia i sześciolatek z grudnia). Dzieci muszą się dostosować do szybszego rytmu i nie ma dla nich taryfy ulgowej, która obowiązywała, gdy przychodziły do szkoły. System zakłada, że już się dostosowały. Czy tak jest w rzeczywistości, nikt nie bada. Wszystkie raporty i analizy skupiły się na razie na pierwszych klasach. A przecież już 14 tys. 6-latków doszło do klas V, a 33 tys. do IV. Wychodzi w czwartej klasie Na problem młodszych dzieci na drugim etapie edukacji, czyli od IV do VI klasy szkoły podstawowej, zwróciła mi uwagę przyjaciółka Joanna. Posłała 6-letniego syna do szkoły bez wahania. Ale właśnie w IV klasie dostrzegła, że on i jeszcze jedna dziewczynka, jedyni w grupie, którzy rozpoczęli naukę wcześniej, mają większe kłopoty z dostosowaniem się do nowego systemu niż ich koledzy. Nie nadążają z notatkami. Nie odrabiają lekcji, bo nie zapamiętali, co było zadane. Gorzej radzą sobie z szukaniem sal, w których mają kolejne zajęcia. – Pytałam dyrektorki, czy nauczyciele wiedzą, kto jest młodszy, a kto starszy w takiej mieszanej klasie. Przyznała, że nie mają pojęcia – opowiada Joanna. Jednak inny kolega, który też zgodnie z rekomendacją Ministerstwa Edukacji Narodowej posłał dziecko wcześniej do szkoły, nie widzi problemów. Syn Tomka bardzo lubi chodzić na zajęcia, daje sobie nieźle radę. Jednak w trakcie rozmowy okazuje się, że w IV klasie rodzice musieli zamówić dla niego korepetycje. Tomek chwali się jednak, że teraz, kiedy syn zaczął V klasę, przestali z nim siedzieć przy pracach domowych. To mnie nie pociesza. Mojej córce, która poszła do szkoły jako 7-latka, pomagałam w nauce jedynie w I klasie. Ale to może kwestia indywidualnych różnic? Oni są jacyś inni O ocenę sytuacji postanawiam poprosić osoby kompetentne, czyli pedagogów. Pani Edyty, która uczy techniki i informatyki od IV do VI klasy w jednej z warszawskich podstawówek, nigdy specjalnie nie interesowała debata o 6-latkach. Nie dotyczyła jej osobiście. – Aż do tego roku – przyznaje w rozmowie. Od września ma lekcje z klasą, w której są dzieci posłane do szkoły rok wcześniej. – Przeżyłam szok. Szybko zrozumiałam, że muszę zmienić sposób mówienia, przekazywania informacji, bo ci uczniowie nie nadążają. Proszę, żeby coś zanotowali, robię to pięć razy, a oni się na mnie patrzą i nie wiedzą, o co chodzi. Gapią się za okno, nie rozumieją poleceń – opowiada nauczycielka. I dodaje, że po miesiącu już się przyzwyczaiła: inaczej układa plan lekcji, w inny sposób podaje informacje, niż gdy prowadzi zajęcia w równoległej klasie IV, gdzie wszyscy mają po 10 lat. – Dzielę zadania, bo ci młodsi szybko przestają się koncentrować – mówi pani Edyta. Jej zdaniem w reformie nie wszystko zostało do końca przemyślane, jeśli chodzi o program. I radzi mi, bym zapytała, co o tym sądzą poloniści i matematycy. Umawiam się więc na spotkanie w jednej z warszawskich podstawówek. – Problem stanowi to, że w klasach IV dzieci 6-letnie i 7-letnie są wymieszane – mówi Hanna Łączyńska, dyrektorka niepublicznej Szkoły Podstawowej Przymierza Rodzin w Warszawie. – W młodszych klasach 6-latki i 7-latki uczyły się oddzielnie. Różnice nie rzucały się tak w oczy. Ale teraz, gdy niektóre starsze dzieci zaczynają wchodzić w okres dojrzewania, widać je wyraźnie. Zdaniem Hanny Łączyńskiej błędem było to, że przez tyle lat rodzicom pozostawiono wybór, nie informując ich rzetelnie o konsekwencjach każdej z opcji. Przez to już piąty rok ciągnie się mieszanie roczników. Polonistka z tej samej szkoły, która jest wychowawczynią IV klasy, wśród 20 uczniów ma siedmioro takich, którzy rozpoczęli edukację wcześniej. – To wyzwanie. Jedno dziecko ma 9 lat, inne prawie 11. To jest przepaść przede wszystkim emocjonalna, a także olbrzymia różnica w dojrzałości intelektualnej – mówi Maria Ciechanowska. Młodsi mają jej zdaniem większe problemy z rozumieniem pojęć abstrakcyjnych, jak części mowy czy rozkład zdania. Widać też duże różnice w umiejętności czytania, niektórzy nadal sylabizują. – Jak dobrać lektury, jeżeli mam uczennice czytające Oscara Wilde’a i dzieci sięgające po Bolka i Lolka? – pyta Ciechanowska. Wprawdzie nowa podstawa programowa przygotowana przez MEN jest dostosowana do tych problemów, jednak jak podkreśla Ciechanowska, to wymaga także zmiany podejścia nauczycieli, którzy od lat uczyli inaczej. A do tego nikt ich nie przygotował. W badaniach prowadzonych przez psychologa szkolnego, sprawdzających sprawności czytania i pisania uczniów na początku IV klasy, różnice w opanowaniu przez nich tych podstawowych umiejętności są w tym roku bardzo duże. Dzieci, które rozpoczęły naukę jako 6-latki, mają częściej problemy z czytaniem i mniej sprawnie piszą. – Pierwsze trzy lata nauki nie wyrównały poziomu umiejętności – mówi dyrektorka placówki. Maria Ciechanowska zaś z powodu wolniejszego tempa pracy młodszych uczniów przerabia na lekcji mniej materiału niż dotychczas. >>> Czytaj też: Referendum w sprawie 6-latków: Przyszłość dzieci w rękach PSL Zarówno dyrektorka, jak i Ciechanowska, przyznają, że martwi je to, co wykaże sprawdzian szóstoklasisty. Jego wyniki niby nie są takie ważne, bo nie można go nie zdać, a gimnazja przyjmą wszystkie dzieci ze swojego rejonu. Jednak są inne szkoły, np. z klasami profilowanymi czy niepubliczne, które mają więcej chętnych niż miejsc. Wyniki szóstoklasisty stają się wtedy kluczowe. – To będzie prawdziwy test reformy, bo nie wątpię, że poziom sprawdzianu na zakończenie nauki w szkole podstawowej będzie dostosowany do tych młodszych dzieci, ale dzięki temu te starsze będą miały łatwiej, więc mogą wypaść lepiej – mówi Ciechanowska. Dziewczynki kontra chłopcy Nauczycielki zwracają jeszcze uwagę na inny skutek uboczny reformy: w starszych klasach dziewczynki szybciej dojrzewają, zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie. Zaczyna je interesować płeć przeciwna, czują się dorosłe. Tak było zawsze, ale jeśli chłopcy w tej samej klasie będą młodsi, różnice staną się jeszcze bardziej widoczne. – Nauczyciele w gimnazjach będą mieli ciekawie – śmieje się gorzko Hanna Łączyńska. Może nie będzie tak źle, bo jak sprawdzam w MEN, grupa 6-latków w szkołach jest sfeminizowana. Z danych wynika, że w tej grupie co roku w szkolnych ławach zasiada około 10 proc. więcej dziewczynek. Dysproporcje pojawiły się już w pierwszym roku reformy, czyli cztery lata temu. Wówczas do szkół trafiło bardzo mało 6-latków: niecałe 3,5 tys. dzieci. Jednak dziewczynek było o pół tysiąca więcej niż chłopców. I choć co roku liczba „wcześniaków” rosła – proporcje pozostały niezmienione. W 2011 r. na 70 tys. przyjętych do szkół 6-latków rodzice wpuścili w tryby edukacyjne ponad 40 tys. dziewcząt i tylko 29 tys. chłopców. Różnice w postępach edukacyjnych potwierdziło badanie pilotażowe przeprowadzone przez Instytut Badań Edukacyjnych (IBE), w którym wzięły udział dzieci z przedszkoli oraz niewielki procent uczniów z pierwszych klas. Okazało się, że dziewczynki nieco lepiej piszą, czytają, a nawet liczą. A koronnym dowodem na to są wyniki sprawdzianu szóstoklasistów. Dziewczęta, jak stwierdzają autorzy raportu Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, mają wyraźnie lepsze osiągnięcia. U chłopców średni wynik to 23, u dziewczynek 25 na 40 możliwych do zdobycia punktów. A ja posłałam 6-letniego chłopca... Co gorsza jakiś czas temu „Rzeczpospolita” opisała analizę naukowców z IBE, którzy wzięli pod lupę wyniki sprawdzianu szóstoklasisty i egzaminu gimnazjalnego. Okazało się, że rezultaty egzaminów mają związek z datą urodzenia dziecka – im młodsze, tym gorsze. Różnice widać, nawet jeśli porównamy umiejętności i wiedzę dzieci urodzonych w styczniu i kilka miesięcy później. Minister Szumilas próbowała ratować sytuację, a tak naprawdę obronić całą reformę, i na swoim blogu tłumaczyła, że to złe postawienie sprawy. Argumentowała, że o wynikach dzieci decyduje to, jak długo korzystają z edukacji szkolnej. Jak tłumaczyła, różnice pomiędzy uczniami, którzy mają za sobą tyle samo lat nauki, były małe. Na jaki kolor babcia maluje jajka Sięgam po inne dowody. Kilka tygodni temu naukowcy z Instytutu Badań Edukacyjnych analizowali, czy różnice między 6-latkami a 7-latkami wyrównują się podczas pobytu w szkole, a także jak wypadają w porównaniach równolatki z pierwszych klas i zerówek. Aby zrobić to badanie rzetelnie, podzielono je na dwa etapy – pierwszy miał miejsce od października do grudnia 2012 r., drugi od maja do czerwca 2013 r. Za każdym razem przepytano blisko 3 tys. dzieciaków. I co? Dowiadujemy się, że 6-latki w I klasach lepiej piszą, czytają i liczą niż ich rówieśnicy w zerówce. I że kompetencje pierwszoklasistów były niższe od kompetencji drugoklasistów. Oraz że 7-latki w klasie II (czyli te, które do I klasy poszły jako 6-latki), mają wyższy poziom kompetencji niż 7-latki w I klasie. Czy trzeba było prowadzić kosztowne badania, żeby odkryć, że dzieci, których nie uczy się, piszą gorzej niż dzieci, których się tego uczy? Autorzy analizy wyniki te potraktowali jednak bardzo poważnie i sformułowali na ich podstawie wniosek, że o rezultatach edukacji nie decyduje wiek dziecka, tylko to, czego ono się uczy. Jednak drugi wniosek jest już ciekawy: wiedza dzieci 6-letnich i 7-letnich po jednym roku spędzonym w szkolnych ławkach jest podobna. Może więc nauczyciele, z którymi rozmawiam, się mylą? Autorzy badań zwracają uwagę na jeden problem – grafomotoryka. Po ukończeniu pierwszej klasy 6-latki mają większe kłopoty z równym pisaniem niż ich starsi koledzy. Widać więc to, co obserwują nauczyciele również po kilku latach. Jest też coś, czego IBE nie przebadało, czyli kłopoty z rozumieniem pojęć abstrakcyjnych, o których wspominali nauczyciele. Ja też zauważyłam ten problem u mojego Janka. Na teście w I klasie miał za zadanie ułożyć pytania, do których odpowiedzią byłyby zdania: „Tomek ma siedem lat”, „Babcia maluje jajka”. Janek pisze: „Ile lat mają rodzice Tomka?”, „Na jaki kolor babcia maluje jajka?”. Kiedy mu tłumaczę, gdzie popełnił błędy, dziwi się – a po co o to pytać, przecież to już wiadomo? Jego wychowawczyni twierdziła, że z tym zadaniem miała problem większość dzieci. Jednak moja córka, która poszła do szkoły w wieku 7 lat, takich trudności nie miała, jej rówieśnicy też nie. Czy to tylko różnica w dojrzałości, czy jednak znaczenie ma fakt, że Zosia spędziła w przedszkolu 5 lat, Janek zaś tylko 3? Rozpieszczone dzieciaki Jestem w kropce. Argumentów za obniżeniem wieku szkolnego jest wiele. Przed reformą większość sześcioletnich dzieci już w zerówkach zaczynała pisać i czytać. Więc obniżenie wieku szkolnego i dostosowanie do tego poziomu nauki wykorzystuje ich potencjał intelektualny. A jak tłumaczy prof. Edyta Gruszczyk-Kolczyńska, przetrzymywanie dzieci w przedszkolu nie jest dobre. Nie ma przecież nic gorszego niż rozleniwianie dziecięcego umysłu. Ponadto dzięki temu 5-latki trafiają obowiązkowo do przedszkola, co szczególnie w mniejszych miejscowościach jest ważne, bo wiele z nich pierwszy raz trzyma wtedy książkę czy kredkę w ręce. Zresztą przeciwnicy reformy najczęściej powołują się na argument złego przygotowania szkół, a nie wieku odpowiedniego do rozpoczęcia nauki. Ponadto w większości krajów europejskich dzieci zaczynają naukę właśnie od 6. roku życia. Tak jest w Wielkiej Brytanii, Francji, Niemczech czy Czechach. Aby sprawdzić, jak to działa, dzwonię do mojej koleżanki Doroty, która mieszka od kilkunastu lat we Francji. Ma dwoje dzieci w tym samym wieku, co moje. Tyle że 11-letni Tiago chodzi już do college’u, czyli rozpoczął szósty rok edukacji (moja Zosia, jego rówieśniczka, zaczęła V klasę), zaś 7-letnia Gabriela poszła do III klasy (teoretycznie powinna być w II, ale przeskoczyła o rok, bo się nudziła w I klasie). – Nie rozumiem tego poruszenia w Polsce dotyczącego 6-latków – mówi Dorota. – Tutaj dzieci zaczynają się uczyć już od 3. roku życia, dlatego śmieszne wydają się argumenty o zabieraniu dzieciństwa. Opowiada jak jej syn, mając 4 lata, pojechał na dwa miesiące do polskiego przedszkola. Nie mógł się nadziwić: te dzieci w ogóle nie pracują, tylko cały czas się bawią. – We Francji nauczyciele od najmłodszych lat mówią „il faut travailler” (trzeba pracować) – tłumaczy. Dzieci już w przedszkolu siedzą przy stolikach, uczą się pisać drukowane litery, poznają cyfry. Kiedy Tiago w wieku 3 lat poszedł do przedszkola, jego wychowawczyni bardzo się denerwowała, że nie umie pisać swojego imienia. I że źle trzyma kredki, jak małpka. – To już mi się wydaje przesadą, ale myślę, że te starsze dzieci chętnie zaczynają się uczyć – mówi Dorota. W I klasie zaczyna się prawdziwą naukę pisania i czytania. Pierwszy etap edukacji trwa do V klasy, potem jest college. Przez całą podstawówkę uczniowie w każdej klasie prowadzeni są przez jednego nauczyciela, który uczy WF, języków obcych, plastyki, francuskiego, matematyki czy biologii. Może zmieniać się co roku, ale zasada jest taka, że jedną klasą zajmuje się jeden pedagog. Po chwili rozmowy polskie dylematy wydają mi się absurdalne, a Polacy nadwrażliwi. Jednak Dorota dodaje, że we Francji niedawno zaczęła się ogromna debata na temat edukacji. Okazało się bowiem, że 30 proc. dzieci, które rozpoczynają college, nie umie pisać i czytać. Tłumaczy, że to może być efekt złego programu – jej córka w III klasie uczy się np. nazw wszystkich zębów czy budowy liścia i jest przeładowana rozproszoną wiedzą, brakuje zajęć rozwijających artystycznie. Poza tym dzieci są krótko w szkole – uczą się 4 dni w tygodniu, bo w środy mają wolne. A po każdych 6 tygodniach nauki są 2 tygodnie wakacji. I choć w szkole siedzą nawet do 16:30–17:00 (z dwugodzinną przerwą na obiad), po powrocie z niej nie muszą siadać do nauki: obowiązuje zakaz zadawania pracy do domu. Próbuję jeszcze gdzie indziej i dowiaduję się, jak to robią w Czechach, gdzie również 6-latki obowiązkowo idą do szkół. I znowu moja przyjaciółka Hanka, tak jak i ja, ma trójkę dzieci, dokładnie w tym samym wieku co moje. Bara poszła właśnie do gimnazjum, a Matej jest w II klasie, tak jak mój Janek. Oboje zaczynali edukację od 6. roku życia. W I klasie, jak się dowiaduję, jest sporo ćwiczeń, szlaczki, żeby rozruszać rękę. Ale dzieci robią to już w przedszkolu. Dopiero później zaczyna się nauka liter i czytania. – Moje się nudziły, spokojnie mogły zacząć w wieku 5 lat – dziwi się dylematom polskich rodziców Hanka. Tutaj dzieci, podobnie jak w Polsce, na początku mają zajęcia przez kilka godzin dziennie, potem trafiają do świetlicy. Kiedy jednak dopytuję dalej o system, okazuje się, że przed przystąpieniem do matury trzeba skończyć 13 lat edukacji. Czyli dzieci uczą się o rok dłużej niż w Polsce, w której obecnie obowiązuje 12-letni cykl. – Poza tym ostatnio pojawił się trend późniejszego posyłania dziecka do szkoły. Rodzice proszą o tzw. odkład i posyłają tam 7-latki – mówi Hanka. W klasie jej Mateja na 20 osób 6 jest tych „starszaków”. – Sposób nauczania w każdym kraju jest inny. Dlatego trudno je porównywać, są spójne. U nas zaś Ministerstwo Edukacji zmieniło go tylko dla klas I–III. Nie pomyślało o tych starszych – mówi Urszula Sajewicz-Radke, psycholog ze Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej. Rodzice kontra politycy Batalia o 6-latki w Polsce wywołana przez Akcję Ratuj Maluchy już spowodowała, że obowiązek obniżenia wieku dla wszystkich dzieci, który miał wejść od tego roku, został przesunięty na kolejny. W dodatku dotyczy on tylko dzieci urodzonych w pierwszym półroczu. To już kolejny raz, kiedy wielka akcja zostaje odroczona. Przed nami jeszcze wizja referendum w tej sprawie. Jego losy są dla mnie istotne, w końcu najmłodsze dziecko też będę wysyłać do szkoły. Ale nie jestem pewna, czy to rodzice powinni decydować o tym, kiedy powinna rozpoczynać się edukacja. Nie są ekspertami. I są zdecydowanie zbyt subiektywni. Z badania CBOS wynika, że tylko 3 proc. rodziców, którzy posłali 6-latka do I klasy, gdyby znowu miało podejmować decyzję na temat swojego dziecka, zdecydowałoby inaczej. To mi jednak przypomina obserwację pewnego doradcy finansowego – pytany, czy lepsze są kredyty we frankach, czy złotówkach, mówił, że ci, którzy wzięli taki kredyt, nawet jeśli narzekają, i tak uważają, że zrobili lepiej. * imię, na prośbę bohatera, zostało zmienione >>> Polecamy: Polska edukacja nie nadąża za rynkiem pracy Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL Kup licencję Dzieci będą obowiązkowo rozpoczynać naukę dopiero w wieku 7 lat, po rocznym obowiązkowym wychowaniu przedszkolnym w wieku 6 lat. Zmiany zostały przyjęte przez Sejm. Sejm zniósł obowiązek szkolny dla 6-latków i przedszkolny dla 5-latków nowelizując ustawę o systemie oświaty. Zdecydowano, że dzieci będą obowiązkowo rozpoczynać naukę dopiero w wieku 7 lat, po rocznym obowiązkowym wychowaniu przedszkolnym w wieku 6 lat. Polecamy: Przewodnik po zmianach przepisów 2015/2016 (książka) Za przyjęciem nowelizacji głosowało 269 posłów (PiS, większość Kukiz'15), 156 było przeciw (PO i Nowoczesna), 17 wstrzymało się od głosu (15 z PSL). Nowelizacja trafi teraz do Senatu. "Ta nowelizacja porządkuje bałagan i wycofuje pseudoreformę (...). Jest pozytywną odpowiedzią na oczekiwania rodziców, którzy prowadzili dramatyczną walkę o dobro swoich dzieci, o dobro polskiej edukacji" - powiedziała przed głosowaniem reprezentująca autorów projektu noweli Marzena Machałek (PiS). Dodała, że nowelizacja przywraca odpowiedzialność państwa za edukację. Polecamy serwis: Oświata "Dzieci w wieku sześciu lat chodzą do szkoły w 24 krajach Unii Europejskiej, w części z nich edukację zaczynają wcześniej. Dzieci w ponad 130 krajach świata zaczynają edukację w wieku lat sześciu, albo nawet wcześniej. Dlaczego uważacie państwo, że polskie dzieci w przeciwieństwie do innych dzieci, nie tylko europejskich, nie są zdolne do tego, by rozpoczynać edukację szkolną w wieku lat sześciu? (...) Dlaczego macie tak złe zdanie o polskich dzieciach?" - pytała była minister edukacji Joanna Kluzik-Rostkowska (PO). Obecna minister Anna Zalewska odpowiedziała jej: "Odwagi, trzeba wyznaczać standardy Unii Europejskiej, czas nie patrzeć na to, jak wygląda system edukacji w Unii Europejskiej". "Przypominamy: ta ustawa pozostawia obniżenie wieku obowiązku szkolnego - sześciolatek będzie się uczył tam, gdzie zdecydują jego rodzice" - podkreśliła. Posłowie w głosowaniach odrzucili 15 wniosków mniejszości do projektu nowelizacji zgłoszonych przez kluby PO i Nowoczesna, w tym poprawki zachowujące dotychczasowe status quo oraz wniosek o odrzucenie projektu. Za wnioskiem o odrzucenie projektu było 158 posłów, 269 przeciw, 15 - wstrzymało się od głosu. Zgodnie z nowelizacją w miejsce obowiązku przedszkolnego dla pięciolatków wprowadzone zostaje prawo dzieci pięcioletnich do wychowania przedszkolnego. Utrzymane zostaje też prawo do wychowania przedszkolnego dla dzieci czteroletnich. Prawo do wychowania przedszkolnego oznacza, że samorząd musi je zapewnić dziecku, jeśli o to wystąpią rodzice. W ustawie pozostawiony został zapis, zgodnie z którym dzieci trzyletnie prawo do wychowania przedszkolnego otrzymają od 1 września 2017 r. Nowelizacja przewiduje, że od nowego roku szkolnego dzieci sześcioletnie będą mogły pójść do I klasy pod warunkiem odbycia rocznego przygotowania przedszkolnego. Jeśli nie będą go miały, konieczna będzie pozytywna opinia poradni psychologiczno-pedagogicznej. W pierwotnej wersji projektu noweli, w przypadku dzieci sześcioletnich urodzonych po 1 września, opinia poradni miała być obowiązkowa, nawet jeśli dziecko chodziło do przedszkola. We wtorek Sejm w głosowaniu zrównał sytuację dzieci niezależnie od miesiąca ich urodzenia. Poprawki takiej treści zgłosiły PiS i PSL, a w ubiegłym tygodniu podczas pierwszego czytania projektu wniosek mniejszości w tej sprawie złożyła PO. Nowelizacja ma też umożliwić rodzicom dzieci sześcioletnich, którzy w tym roku szkolnym posłali je do I klasy, ponowne zapisanie ich do I klasy w przyszłym roku. Rodzice będą mieli czas na złożenie takiego wniosku do 31 marca. Dziecko, którego rodzice tak zdecydują, nie będzie podlegało klasyfikacji rocznej, a tym samym promocji do klasy II. Do końca roku szkolnego będzie obowiązane kontynuować naukę w klasie I lub korzystać z wychowania przedszkolnego w przedszkolu, oddziale przedszkolnym. MEN szacuje, iż we wrześniu 2016 r., oprócz dzieci siedmioletnich - którym w tym roku jako sześciolatkom odroczono obowiązek szkolny (jest ich 91 tys., czyli 21 proc. rocznika) - do I klasy trafi ok. 10-15 proc. sześciolatków, których rodzice będą chcieli skorzystać z tego, że klasy będą mniej liczne oraz 10-15 proc. dzieci, będących obecnie w klasach I, które na wniosek rodziców będą zapisane ponownie do klas I. Analogiczne prawo do powtórzenia roku na wniosek rodziców otrzymają też dzieci urodzone w pierwszej połowie 2008 r. obecnie uczące się w II klasie. Dzieci te są pierwszą grupą, która rozpoczęła obowiązkowo naukę w szkole w wieku sześciu lat. Poprawkę tej treści, przyjętą przez Sejm, zgłosił klub Kukiz'15. Nowelizacja przesuwa o trzy lata - do 2019 r. - wejście w życie przepisów nakazujących samorządom przekształcanie oddziałów przedszkolnych w szkołach w przedszkola i w ten sposób utworzenia zespołów szkolno-przedszkolnych. Zgodnie z dotychczasowymi przepisami, samorządy na takie przekształcenie mają czas do 1 września 2016 r. Według resortu edukacji samorządy sygnalizują, że nie są w stanie tego zrobić w tym czasie ze względu na inne wymagania stawiane szkołom i przedszkolom; w efekcie zapowiadają likwidację oddziałów przedszkolnych. W związku ze zwiększeniem liczby dzieci w edukacji przedszkolnej poprzez pozostawienie w niej sześciolatków zwiększona ma być w 2016 r. kwota dotacji z budżetu dla samorządów na jednego przedszkolaka z 1305 zł na 1370 zł. Nowelizacja wprowadza też zmiany w nadzorze pedagogicznym. Zgodnie z nią minister edukacji ma otrzymać prawo powoływania i odwoływania kuratorów i wicekuratorów oświaty. Obecnie prawo powoływania i odwoływania ich przypisane jest wojewodzie - z zastrzeżeniem, że ma się ono odbywać za zgodą ministra edukacji. Wyłonienie kandydatów na stanowisko kuratora tak jak teraz odbywać się ma na drodze konkursu ogłoszonego przez wojewodę. Osoba ubiegająca się o stanowisko kuratora będzie musiała legitymować się co najmniej siedmioletnim stażem pracy jako nauczyciel, nie będzie jednak musiała mieć doświadczenia w nadzorze pedagogicznym. Szczegóły konkursu ma regulować rozporządzenie ministra. Osoby powołane na stanowisko kuratora oświaty, na mocy dotychczasowych przepisów, będą zajmowały stanowiska nie dłużej niż przez trzy miesiące od dnia wejście w życie nowych przepisów. Wojewodowie w terminie 14 dni od wejścia w życie noweli mają ogłosić konkursy na stanowiska kuratorów. Sejm odrzucił poprawkę PSL zachowującą zasadę, że kuratorów powołują i odwołują wojewodowie. Nowelizacja przywraca kuratorowi prawo weta wobec decyzji samorządów o likwidacji szkół. Dotąd, choć kuratorzy mają obowiązek zaopiniować uchwały samorządów o zamiarze likwidacji szkoły, przedszkola lub innej placówki oświatowej, to ich opinia nie była wiążąca dla samorządów. Przywrócony zostaje też być obowiązek uzyskania pozytywnej opinii kuratora w przepadku udzielenia przez samorząd zezwolenia na założenie przez osobę fizyczną lub prawną publicznej szkoły lub placówki oświatowej. Ma to na celu uniemożliwienie ewentualnej próby zastąpienia szkoły prowadzonej przez samorząd publiczną szkołą prowadzoną przez inny podmiot. Nowelizacja ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Przywrócenie rodzicom prawa wyboru, czy dziecko rozpoczyna naukę w szkole w wieku sześciu czy siedmiu lat, zapowiedziała premier Beata Szydło w swoim sejmowym expose. Zaznaczyła wówczas, że odejście od obowiązku szkolnego dla sześciolatków będzie przeprowadzone w ciągu pierwszych 100 dni rządu. Powrót do obowiązku szkolnego od siódmego roku życia był też jednym z haseł wyborczych PiS w kampanii wyborczej. Stopniowe obniżanie wieku obowiązku szkolnego z siedmiu do sześciu lat trwa w Polsce od 2009 r. Przez pierwszych pięć lat decyzję o tym, czy dziecko rozpocznie naukę w wieku sześciu czy siedmiu lat, podejmowali rodzice. 1 września tego roku po raz pierwszy do I klasy szkoły podstawowej poszedł obowiązkowo cały rocznik dzieci sześcioletnich, czyli urodzonych w 2009 r. Rok wcześniej - we wrześniu ub. roku - obok siedmiolatków do I klas obowiązkowo poszła połowa rocznika sześciolatków. (PAP) dsr/ as/ Zobacz również: Godziny indywidualnego nauczania w przypadku obniżonego pensum Forum Libertarian ma swój regulamin. Fora Libertarianizm Wiadomości You are using an out of date browser. It may not display this or other websites should upgrade or use an alternative browser. Władza skoszaruje 6 latki w szkołach. PZPO przeciw referendum. Thread starter MichalD Rozpoczęty 28 Maj 2013 #1 MichalD Guest Polska Zjedoczona Platforma Obywatelska zdecydowała, że potrzebna jest dodatkowa liczba niewolników pracujących na emerytury oraz na pasożytnicze państwo pełne synekur dla "lemingów" i "młodych wykształconych". Dlatego 6 latki pójdą obowiązkowo do szkoły. Towarzysze zdecydowali już , że nie odbędzie się w tej sprawie referendum , pod którym podpisało się juz ponad 500 tys. osób (właśnie oglądam debatę na TVP info). #2 Nie można być gorszym, inne kraje tak mają to Polska musi nadążać aby nie być w tyle. Przy naszej sytuacji gospodarczej dopierdoliłbym obowiązek nauki od 3 roku życia, a po skończeniu szkoły obowiązek pracy w Polsce aby nasi wspaniali inżynierzy nie marnowali się na zmywakach w Anglii a napędzali Polski przemysł i zwiększali popyt wewnętrzny. Dzięki temu, wzrosną wpływy do budżetu a państwo będzie miało pieniądze na wspieranie polskiego przemysłu i stworzenie czeboli, które będą mogły wreszcie rywalizować na arenie międzynarodowej. Koniec końców, każdy na tym skorzysta. Co więc ci się nie podoba, towarzyszu? #3 Nie kapuję tego, jak pójdą wcześniej do szkoły to ją wcześniej skończą? Czy to ma być tylko dodatkowy rok (tzn. dzieciaki dłużej będą się marnować w szkole)? #4 Szkoły będzie tyle samo -> szybciej pójdą do pracy -> szybciej będą dojeni. W dodatku młodsze dzieci łatwiej urabiać. Same korzyści. Admin #5 Ciek Miejsce na Twoją reklamę A pójdą do pracy? Jakiej? #6 Deleted member 427 Guest Władze większości wysoko rozwiniętych krajów Europy posyłają sześciolatki do szkoły. Według mnie powinniśmy naśladować sprawdzone rozwiązania i zaufać w tej sprawie ekspertom. #7 Opodatkowanej, co to za różnica jakiej? To, że wszyscy pracy nie znajdą to szczegół. Państwo szybciej uzyska przychód z podatków? Uzyska. #8 MichalD Guest ie można być gorszym, inne kraje tak mają to Polska musi nadążać aby nie być w tyle. Przy naszej sytuacji gospodarczej dopierdoliłbym obowiązek nauki od 3 roku życia, a po skończeniu szkoły obowiązek pracy w Polsce aby nasi wspaniali inżynierzy nie marnowali się na zmywakach w Anglii a napędzali Polski przemysł i zwiększali popyt wewnętrzny. Dzięki temu, wzrosną wpływy do budżetu a państwo będzie miało pieniądze na wspieranie polskiego przemysłu i stworzenie czeboli, które będą mogły wreszcie rywalizować na arenie międzynarodowej. Jaki polski przemysł? Niższy niż 7 lat wiek rozpoczęcia szkoły, nie ma wpływu na poziom edukacji i efektywności gospodarki. To ostatnia rzecz, jaką można rozważyć w temacie stawania się potęgą gospodarczą. Dzisiaj potrzeba przede wszystkim zainwestować w samą edukację. a poziom jej jest po prostu słaby. Trzeba też wprowadzić dotacje i niskie podatki dla polskich firm, dojąc zachodnie korpo. Władze większości wysoko rozwiniętych krajów Europy posyłają sześciolatki do szkoły. Według mnie powinniśmy naśladować sprawdzone rozwiązania i zaufać w tej sprawie ekspertom.​ W Finladii wiek wynosi 7, poza tym tam system edukacji jest na zachodzie dobrze przemyślany. Poza tym, wszystkie działania muszą być wprowadzane w odpowiedniej kolejności. To co robi rząd, to rzucanie w przeciwnika pudłem z granatami, bez kroków takich jak wyciągnięcie granata z pudełka i wyciągnięcie zawleczki. #9 #10 Deleted member 427 Guest @MichalD A w UK 5. To, co robi rząd, jest dobre. Zaufałbyś czasami ekspertom zamiast się wymądrzać i projektować własny system edukacji. #11 A może któryś z tych idących do szkół sześciolatków otworzy pierwszy polski czebol, może warto? #12 Deleted member 427 Guest Prędzej zostanie najemnym robolem takiego czebola. Moderator #13 A może któryś z tych idących do szkół sześciolatków otworzy pierwszy polski czebol, może warto? Jeśli dzięki temu można otworzyć pierwszy polski czebol, należy to zrobić! #14 Deleted member 427 Guest Jeśli wzrost pkb per capita wygenerowany przez czebol powstały w wyniku wcześniejszej edukacji dziecka uratuje choć jedno życie, CZEBA TO ZROBIĆ! #15 MichalD Guest Szkoda, że ci nieszczęsni najemnicy czeboli zarabiają w Korei Południowej minimum 3360 zł /mieś, przy bezrobociu o zawrotnej wielkości 3,1% w 50 milionowym narodzie. Do czeboli nie trzeba wysyłać do szkoły 6 latków - mamy doświadczonych naukowców i przedsiębiorców, wystarczy ich zaangażować, a nie słuchać się ciągle różnych "brygad Mariotta" i innych "Chicago Boys". #16 Deleted member 427 Guest a nie słuchać się ciągle różnych "brygad Mariotta" i innych "Chicago Boys" No tak, bo w tym sezonie rządzą na parkietach "Czebol Boyz From da Hood". #17 MichalD, a w Korei Północnej bezrobocie wynosi pewnie 0,0%, a wszelkie wskaźniki tamtejszego GUS-u zapewne szybują w kosmos. Czemu chcesz ograniczać się do mniej wydajnych rozwiązań, skoro o rzut beretem masz wzór wydajności? Admin #18 Ciek Miejsce na Twoją reklamę Opodatkowanej, co to za różnica jakiej? To, że wszyscy pracy nie znajdą to szczegół. Państwo szybciej uzyska przychód z podatków? Uzyska. To już oraliśmy naśmiewając się z pomysłów pożytecznego idioty Rybińskiego dotyczących stypendium rozpłodowego, czy jak to tam było nazwane. W chwili obecnej na rynku jest cała masa młodych ludzi, którzy właściwie nie mają co ze sobą zrobić bo zwyczajnie roboty nie ma, a swoich firm nie otworzą bo zaraz ich złupią USy, ZUSy, pierdusy i inne cholerusy. W takiej sytuacji rzucenie jeszcze większej liczby bezrobotnych nie wiem co właściwie miałoby dać. Dlatego myślę, że obniżanie wieku szkolnego raczej nie ma związku z ekonomią jako taką ale bardziej kształtowaniem społeczeństwa składającego się z homo europaeicusów – im szybciej człowiek zasiądzie w szkolnych ławach, tym szybciej umysł zamieni się w sieczkę. Co do dotowania polskich firm to ja całym sercem jestem z MichałemD Najprostszy sposób na dotowanie, to rezygnacja z opodatkowania osób fizycznych w ogóle, niech sobie płacą osoby prawne. #19 Im młodsze dzieci będą przerabiać, tym bardziej im mogą popierdolić w głowach swoją indoktrynacją. Brat w Anglii postanowił posłać córkę do szkoły. Już w wieku czterech lat musiała pisać coś w rodzaju egzaminu kwalifikacyjnego. Teraz ma te 5-6 lat i siedzi w budzie od 8:00 do 15:00. Urabiają sobie modelowych obywateli, tak jak kiedyś kościół parafian. Im mniejszy rozumek tym większe głupoty kupi. A później będzie powtarzać choćby z przyzwyczajenia, nawet jeśli w głębi nie będzie wierzyć w ani jedno wpojone tak słowo. #20 W chwili obecnej na rynku jest cała masa młodych ludzi, którzy właściwie nie mają co ze sobą zrobić bo zwyczajnie roboty nie ma Uogólniasz. Jest też masa takich, co nic ze sobą nie robią, bo: - im się nie chce; - nie wiedzą, jak coś ze sobą zrobić (czyt. są idiotami); - są wiecznymi studentami i nie zamierzają tego zmieniać; - skończyli Wyższą Szkołę Tego i Owego i dziwią się, że nie ma dla nich pracy - i nigdy nie było, i nigdy będzie. Media, pochylając się z troską nad tymi ludźmi, tylko utwierdzają ich w przekonaniu, że "nie ma pracy". Otóż jest praca. Tylko niekoniecznie na stanowisku specjalisty ds. turystyki/zarządzania/mediów społecznościowych. Fora Libertarianizm Wiadomości Ta strona wykorzystuje ciasteczka (cookies) w celu: utrzymania sesji zalogowanego Użytkownika, gromadzenia informacji związanych z korzystaniem z serwisu, ułatwienia Użytkownikom korzystania z niego, dopasowania treści wyświetlanych Użytkownikowi oraz tworzenia statystyk oglądalności czy efektywności publikowanych ma możliwość skonfigurowania ustawień cookies za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Użytkownik wyraża zgodę na używanie i wykorzystywanie cookies oraz ma możliwość wyłączenia cookies za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji * - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów. Sprawozdanie jest napisane zgodnie z planem rocznym naszej placówki. Dotyczy grupy dzieci 6-letnich uczęszczajacych do przedszkola 5 godzin dziennie. Sprawozdanie z realizacji programu pracy wychowawczo – dydaktycznej i opiekuńczej w grupie dzieci 6 – letnich za I półrocze 2004/ moja liczy 20 dzieci 6 - letnich. Prawie wszystkie dzieci, za wyjątkiem trojga z nich, uczęszczają do przedszkola po raz pierwszy. Dlatego też realizację programu rozpoczęłam od zapoznania dzieci ze środowiskiem przedszkolnym. W ciągu pierwszego półrocza dzieci uczyły się współdziałania w grupie, przestrzegania praw i zasad współdziałania zbiorowego, zdrowia i aktywności ruchowej, estetyki i aktywności twórczej oraz mowy i logicznego tym roku szkolnym nadal pracuję na" Programie Wychowania Przedszkolnego XXI Wieku ABC...", w którym wprowadzono poziomy o wzrastającym stopniu trudności. Pozwala mi to dostosować treści do różnic indywidualnych i potrzeb wynikających z warunków środowiskowych dzieci oraz ułatwia mi to planowanie i organizację pracy wychowawczo – dydaktycznej. Stworzenie poziomów pozwala mi także na swobodne poruszanie się w ich obrębie, daje mi możliwość wyboru materiału i dostosowania go do możliwości grupy z jaką pracuję. W tym roku szkolnym wdrażany jest także program profilaktyczny przeciw próchnicy „Biały ząbek”, przygotowujący dzieci w wieku przedszkolnym do promocji zdrowia jamy uwagi w ciągu pierwszego półrocza poświęciłam na wyrabianie u dzieci samodzielności, kształtowanie umiejętności współżycia w grupie, rozwijanie postawy współgospodarza placówki, a przede wszystkim rozwijałam u nich zainteresowania pięknem przyrody, wpajałam im elementarne zasady ruchu drogowego oraz bezpieczeństwa w przedszkolu i poza uczyły się również swobody wypowiedzi, poznały wiele opowiadań, wierszy, inscenizacji. Uczyły się piosenek, tańców, zapoznały się z instrumentami perkusyjnymi. Doskonaliły sprawności manualne w czasie zajęć plastycznych i technicznych oraz sprawności ruchowe podczas zajęć gimnastycznych, spacerów i zabaw na świeżym pierwszym półroczu dzieci zapoznały się z graficznym wyglądem dwunastu liter drukowanych i pisanych. Dokonują analizy i syntezy wzrokowo – słuchowej wyrazów. Układają z alfabetu ruchomego proste wyrazy i zakresu pojęć matematycznych dzieci poznały cyfry od 0 do 6 oraz zapoznały się ze znakami matematycznymi, takimi jak: równości, mniejszości i większości oraz znakiem dodać. Potrafią również posługiwać się poznanymi znakami i cyframi rozwiązując działania matematyczne. Dzieci zapoznały się z podstawowymi figurami geometrycznymi, doskonaliły określenia położenia przedmiotów, wielkości przedmiotów oraz ich pierwszym półroczu dzieci miały okazję spotkać się z pielęgniarką szkolną, która zapoznała je z prawidłowym sposobem szczotkowania zębów oraz przeprowadziła pogadankę na temat konieczności dbania o swoje tym półroczu brały również udział w konkursie plastycznym na temat „Dzień Zdrowia Dziecka” organizowanym przez Polskie Towarzystwo Oświaty Zdrowotnej. W listopadzie odbyło się pasowanie na przedszkolaka dla nowo przyjętych do przedszkola ciągu pierwszego półrocza większość dzieci przyswoiła sobie założone cele i treści programowe. W grupie znajdują się jednak i takie, które wymagają pracy indywidualnej i zajęć wyrównawczych. Praca z tymi dziećmi dotyczy między innymi rozwijania gotowości do pisania i czytania, rozwijania narządów mowy (dzieci z wadami wymowy), wzbogacania słownika czynnego i grupie znajdują się również dzieci, które szczególnie wyróżniają się spośród innych. Z tymi dziećmi również prowadzę pracę ciągu półrocza zorganizowałam dwa zebrania ogólne dla rodziców. Pierwsze we wrześniu, które dotyczyło zagadnień ogólnych, wprowadzających rodziców w życie przedszkolne. Drugie odbyło się w listopadzie i dotyczyło zorganizowania w przedszkolu choinki noworocznej oraz informujące ich o postępach dzieci w ciągu pierwszych trzech miesięcy pobytu w grudniu odbyło się zajęcie otwarte, którego tematem było rozumienie konieczności spożywania owoców, warzyw i nabiału na podstawie wiersza S. Karaszewskiego pt. „Dla każdego coś dobrego”. Poza tym prowadziłam także indywidualne rozmowy w czasie przyprowadzania i odbierania dzieci z były także pokazy i występy dla zaproszonych gości, np. z okazji Dnia Babci i Dziadka, gdzie dzieci wykonały samodzielnie upominki dla swoich babć i dziadków. Rodzice uczestniczyli również w zorganizowanych uroczystościach z okazji Mikołajek oraz Choinki Noworocznej, gdzie wykazali się pomocą w organizacji tych uroczystości, np.: pieczeniu ciast dla swoich pociech oraz zrobieniu paczek ciągu półrocza wspólnie z koleżankami wymieniałyśmy się doświadczeniami i konspektami zajęć na temat kształtowania nawyków higienicznych jamy ustnej oraz brałyśmy udział w zajęciu koleżeńskim z zakresu edukacji regionalnej. Gromadziłyśmy fachową literaturę dotyczącą Unii Europejskiej i Polski a także naszego miasta i regionu. Założyłyśmy segregator ciekawych scenariuszy dotyczących pierwszego i drugiego zadania rocznego planu pracy. Wspólnie z dziećmi założyłyśmy albumy dotyczące różnych regionów naszego kraju i krajów Unii swojej pracy wykorzystałam wiele pomocy i plakatów reklamujących zdrowy styl życia, które były mi niezbędne do prowadzenia zajęć z dziećmi. Założenia rocznego planu pracy na pierwsze półrocze zostały przeze mnie zrealizowane. W drugim półroczu zaplanowane są dwie wycieczki do Muzeum Regionalnego w Prusinowicach oraz Rezerwatu Przyrody „Jamno”. Poza tym odbędzie się konkurs plastyczny na temat „Moja najbliższa okolica”, a także wernisaż z aukcją prac konkursowych na w/w temat. Pod koniec roku szkolnego zaplanowana jest prezentacja multimedialna na temat krajów Unii do drugiego zadania rocznego planu pracy nadal będę wpajać dzieciom zasady dbania o higienę jamy ustnej. W związku z tym zaplanowany jest konkurs plastyczny na temat „Zdrowy ząbek mam, bo o niego dbam” dla dzieci przedszkolnych z gminnych placówek do dalszej Zapoznanie dzieci z wartościami odżywczymi niektórych pokarmów jako naturalnych źródeł witamin poprzez opowiadania, wiersze, inscenizacje, Zainteresowanie dzieci niektórymi krajami Unii Europejskiej poprzez zdjęcia, albumy, filmy, prezentacje itp. mgr Bogusława WójcikLiteratura:E. Bełczewska, M. Herde, E. Kwiatkowska, J. Wasilewska, A. Łada-Grodzicka - "ABC... Program wychowania przedszkolnego XXI wieku", WSiP, Warszawa 2000Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych: X Zarejestruj się lub zaloguj, aby mieć pełny dostępdo serwisu edukacyjnego. zmiany@ największy w Polsce katalog szkół- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> (w zakładce "Nauka"). Publikacje nauczycieli Logowanie i rejestracja Czy wiesz, że... Rodzaje szkół Kontakt Wiadomości Reklama Dodaj szkołę Nauka

6 latki w szkole za i przeciw